Zand bodemsoort dat lichtere wijnen oplevert
Zandsteen bodemsoort, rood
Zeste F; buitenste schil van een citroen of sinaasappel. Smaakkenmerk
Ziel van een fles. Holte in de bodem van een fles, oorspronkelijk bedoeld om te zorgen dat eventueel bezinksel zich niet teveel door de wijn verspreid bij het uitschenken
Zilt(ig) zoutige smaak
Zinfandel druivenras, traditioneel USA, kortweg: Zin. Herkomst tot 2002 aan primitivo (I) toegeschreven. Stamt uit KroatiŽ
Zoet smaakkenmerk van een wijn. Wijn met suiker, niet droog. 
Zomerwijn een frisse wijn met niet teveel alcohol, vrij droog en strak. Niet complex
Zuur 1 - chemische verbinding dat een belangrijke rol speelt in wijn. 
2 - Zuur staat tegenover basisch. 
3 - aan wijn mag appel-  of melkzuur worden toegevoegd. Dit is voorbehouden aan enkele landen in de Nieuwe Wereld en aan landen met een warmer klimaat. Er geldt een maximum aan het toegelaten zuur. Ook kan worden toegevoegd: citroenzuur en ascorbinezuur (vit. C)
4 - alle plantendelen zijn enigszins zuur. Een zuur milieu beschermd tegen ongewenste ontwikkeling van micro-organismen, zoals schimmels, gisten en bacteriŽn; conserveren, houdbaarheid
5 - smaakcomponent. Positief: zorgt voor elegantie, levendigheid, fris, speelsheid. Belangrijk: is daardoor een ideale begeleider van vele gerechten. Negatief: kunnen soms zijn: scherp of onrijp. Te weinig zuur maakt wijnen vermoeiend
Zuurgehalte in wijn een aanduiding voor de hoeveelheid wijnsteenzuur, in Frankrijk voor zwavelzuur. Hoe rijper de druif, des te lager is het zuurgehalte. Goede wijnen kenmerken zich door een hoog gehalte wijnsteenzuur. Dit wordt uitgedrukt in gram per liter
Zuurgraad waterstofactiviteit. 
Zwaar zware wijn door een hoog alcoholpercentage en vermoeiend door weinig zuur. Meestal bij warme jaren of warme gebieden
Zwaartekracht het is beter het fruit/most/wijn onder zwaartekracht te laten transporteren dan pompen te gebruiken, omdat dan minder zuurstof in contact met de wijn komt
Zware bodem een bodem met een hoog kleigehalte
Zwarte bessen veel voorkomend aroma en/of smaak in sappige, enigszins zuurbevattende jonge wijn, cassis.  Kenmerk van cabernet sauvignon. Heeft meer kracht dan de aardbei en frambozenkenmerken, meer zuur
Zwaveldioxide SO2, conserveringsmiddel en antioxidant, het is een gas dat goed oplosbaar is in water, dus wordt een sulfiet(SO3)poeder gebruikt, bijvoorbeeld van kaliumbisulfiet, calciumsulfiet of natriumsulfiet. Er is geen alternatief voor deze stof, maar het voldoet ook eigenlijk prima, mits de dosering laag kan worden gehouden. Er zijn maar weinig producenten die sulfietvrije wijnen maken.
Conservering: beschermd most en wijn tegen invloed van zuurstof, gist en bacteriŽn (melkzuur- en azijnzuurbacteriŽn). Vooral bij de wat jongere en zoetere wijnen kan dat een groot probleem zijn. Er zit dan nog suiker in de wijn die door azijnzuur- of melkzuurvormende bacteriŽn omgezet kan worden tot zuur. En dat geeft smaakafwijkingen.
Antioxidant: zwaveldioxide versterkt ook de kleur van de rode wijn. Zonder zwaveldioxide zou de kleur in de loop van de tijd afnemen of zouden er andere kleuren (paars/blauw) kunnen ontstaan. Dit proces wordt door sulfiet voorkomen. Voor witte wijn is dat duidelijk minder van belang. Zwaveldioxide verbetert de smaak van de wijn, door het zogenaamde acetaldehyde weg te vangen. Dit heeft een onaangename smaak en wordt door de gist tijdens de wijnproductie gemaakt.
Dosering: is aan strenge regels gebonden. Wie zeer hygiŽnisch werkt heeft weinig nodig. Zwaveldioxide kan zich binden aan suikers, en de werking is dan verdwenen. Voor heet zoeten wijnen, zoals een Trockenbeerenauslese, zijn hogere hoeveelheden toegestaan. Regel: max. 160mg/l voor rode wijn en 200mg/l voor witte wijn.
Gezondheid: bij het oplossen vormt zich zwaveligzuur dat vitamine B6 en B1 aantast. Bij gebruik van zwaveldioxide om meel te bleken, daalt het vitamine E gehalte in meel. Teveel zwaveldioxide kan hoofdpijn veroorzaken; het is te herkennen aan de geur van een zojuist aangestoken luciferkop: merkbaar boven in de neus, het is prikkelend en irriterend in grotere hoeveelheden.
Zwaveligzuur kan leiden tot een geÔrriteerde maag en leiden tot een verminderde eetlust, misselijkheid en diarree. Bij gezonde mensen zijn er geen nadelige effecten. Mensen met een slechte nier- of leverwerking kunnen beter zwaveldioxide vermijden. Sommige mensen krijgen na langdurig gebruik een overgevoeligheid voor zwaveldioxide, wat leidt tot hartkloppingen, huiduitslag en vochtophoping. AstmapatiŽnten kunnen zwaveldioxide beter vermijden, omdat zwaveldioxide bij astmapatiŽnten tot ernstige benauwdheid kan leiden. De stof wordt afgeraden voor hyperactieve kinderen
Zwavelwaterstof H2S. Ook wel diwaterstofsulfide. Een chemische verbinding van zwavel met waterstof. Ruikt of stinkt naar rotte eieren

Startpagina